King James Bible - Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Job 6
Job 6     

The Book of Job
Job

Return to Index
Index

Chapter 7

Is there not an appointed time to man upon earth? are not his days also like the days of an hireling?

 

Heeft niet de mens een strijd op de aarde, en zijn zijn dagen niet als de dagen des dagloners?

As a servant earnestly desireth the shadow, and as an hireling looketh for the reward of his work:

 

Gelijk de dienstknecht hijgt naar de schaduw, en gelijk de dagloner verwacht zijn werkloon;

So am I made to possess months of vanity, and wearisome nights are appointed to me.

 

Alzo zijn mij maanden der ijdelheid ten erve geworden, en nachten der moeite zijn mij voorbereid.

When I lie down, I say, When shall I arise, and the night be gone? and I am full of tossings to and fro unto the dawning of the day.

 

Als ik te slapen lig, dan zeg ik: Wanneer zal ik opstaan, en Hij den avond afgemeten hebben? En ik word zat van woelingen tot aan den schemertijd.

My flesh is clothed with worms and clods of dust; my skin is broken, and become loathsome.

 

Mijn vlees is met het gewormte en met het gruis des stofs bekleed; mijn huid is gekliefd en verachtelijk geworden.

My days are swifter than a weaver's shuttle, and are spent without hope.

 

Mijn dagen zijn lichter geweest dan een weversspoel, en zijn vergaan zonder verwachting.

O remember that my life is wind: mine eye shall no more see good.

 

Gedenk, dat mijn leven een wind is; mijn oog zal niet wederkomen, om het goede te zien.

The eye of him that hath seen me shall see me no more: thine eyes are upon me, and I am not.

 

Het oog desgenen, die mij nu ziet, zal mij niet zien; uw ogen zullen op mij zijn; maar ik zal niet meer zijn.

As the cloud is consumed and vanisheth away: so he that goeth down to the grave shall come up no more.

 

Een wolk vergaat en vaart henen; alzo die in het graf daalt, zal niet weder opkomen.

He shall return no more to his house, neither shall his place know him any more.

 

Hij zal niet meer wederkeren tot zijn huis, en zijn plaats zal hem niet meer kennen.

Therefore I will not refrain my mouth; I will speak in the anguish of my spirit; I will complain in the bitterness of my soul.

 

Zo zal ik ook mijn mond niet wederhouden, ik zal spreken in benauwdheid mijns geestes; ik zal klagen in bitterheid mijner ziel.

Am I a sea, or a whale, that thou settest a watch over me?

 

Ben ik dan een zee, of walvis, dat Gij om mij wachten zet?

When I say, My bed shall comfort me, my couch shall ease my complaint;

 

Wanneer ik zeg: Mijn bedstede zal mij vertroosten, mijn leger zal van mijn klacht wat wegnemen;

Then thou scarest me with dreams, and terrifiest me through visions:

 

Dan ontzet Gij mij met dromen, en door gezichten verschrikt Gij mij;

So that my soul chooseth strangling, and death rather than my life.

 

Zodat mijn ziel de verworging kiest; den dood meer dan mijn beenderen.

I loathe it; I would not live alway: let me alone; for my days are vanity.

 

Ik versmaad ze, ik zal toch in der eeuwigheid niet leven; houd op van mij, want mijn dagen zijn ijdelheid.

What is man, that thou shouldest magnify him? and that thou shouldest set thine heart upon him?

 

Wat is de mens, dat Gij hem groot acht, en dat Gij Uw hart op hem zet?

And that thou shouldest visit him every morning, and try him every moment?

 

En dat Gij hem bezoekt in elken morgenstond; dat Gij hem in elken ogenblik beproeft?

How long wilt thou not depart from me, nor let me alone till I swallow down my spittle?

 

Hoe lang keert Gij U niet af van mij, en laat niet van mij af, totdat ik mijn speeksel inzwelge?

I have sinned; what shall I do unto thee, O thou preserver of men? why hast thou set me as a mark against thee, so that I am a burden to myself?

 

Heb ik gezondigd, wat zal ik U doen, o Mensenhoeder? Waarom hebt Gij mij U tot een tegenloop gesteld, dat ik mijzelven tot een last zij?

And why dost thou not pardon my transgression, and take away mine iniquity? for now shall I sleep in the dust; and thou shalt seek me in the morning, but I shall not be.

 

En waarom vergeeft Gij niet mijn overtreding, en doet mijn ongerechtigheid niet weg? Want nu zal ik in het stof liggen; en Gij zult mij vroeg zoeken, maar ik zalniet zijn.

Job 8 - Job 8

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001-2004 by johnhurt.com