King James Bible - Nederlands StatenVertalings 1715 Bijbel

Job 28
Job 28     

The Book of Job
Job

Return to Index
Index

Chapter 29

Moreover Job continued his parable, and said,

 

En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:

Oh that I were as in months past, as in the days when God preserved me;

 

Och, of ik ware, gelijk in de vorige maanden, gelijk in de dagen, toen God mij bewaarde!

When his candle shined upon my head, and when by his light I walked through darkness;

 

Toen Hij Zijn lamp deed schijnen over mijn hoofd, en ik bij Zijn licht de duisternis doorwandelde;

As I was in the days of my youth, when the secret of God was upon my tabernacle;

 

Gelijk als ik was in de dagen mijner jonkheid, toen Gods verborgenheid over mijn tent was;

When the Almighty was yet with me, when my children were about me;

 

Toen de Almachtige nog met mij was, en mijn jongens rondom mij;

When I washed my steps with butter, and the rock poured me out rivers of oil;

 

Toen ik mijn gangen wies in boter, en de rots bij mij oliebeken uitgoot;

When I went out to the gate through the city, when I prepared my seat in the street!

 

Toen ik uitging naar de poort door de stad, toen ik mijn stoel op de straat liet bereiden.

The young men saw me, and hid themselves: and the aged arose, and stood up.

 

De jongens zagen mij, en verstaken zich, en de stokouden rezen op en stonden.

The princes refrained talking, and laid their hand on their mouth.

 

De oversten hielden de woorden in, en leiden de hand op hun mond.

The nobles held their peace, and their tongue cleaved to the roof of their mouth.

 

De stem der vorsten verstak zich, en hun tong kleefde aan hun gehemelte.

When the ear heard me, then it blessed me; and when the eye saw me, it gave witness to me:

 

Als een oor mij hoorde, zo hield het mij gelukzalig; als mij een oog zag, zo getuigde het van mij.

Because I delivered the poor that cried, and the fatherless, and him that had none to help him.

 

Want ik bevrijdde den ellendige, die riep, en den wees, die geen helper had.

The blessing of him that was ready to perish came upon me: and I caused the widow's heart to sing for joy.

 

De zegen desgenen, die verloren ging, kwam op mij; en het hart der weduwe deed ik vrolijk zingen.

I put on righteousness, and it clothed me: my judgment was as a robe and a diadem.

 

Ik bekleedde mij met gerechtigheid, en zij bekleedde mij; mijn oordeel was als een mantel en vorstelijke hoed.

I was eyes to the blind, and feet was I to the lame.

 

Den blinden was ik tot ogen, en den kreupelen was ik tot voeten.

I was a father to the poor: and the cause which I knew not I searched out.

 

Ik was den nooddruftigen een vader; en het geschil, dat ik niet wist, dat onderzocht ik.

And I brake the jaws of the wicked, and plucked the spoil out of his teeth.

 

En ik verbrak de baktanden des verkeerden, en wierp den roof uit zijn tanden.

Then I said, I shall die in my nest, and I shall multiply my days as the sand.

 

En ik zeide: Ik zal in mijn nest den geest geven, en ik zal de dagen vermenigvuldigen als het zand.

My root was spread out by the waters, and the dew lay all night upon my branch.

 

Mijn wortel was uitgebreid aan het water, en dauw vernachtte op mijn tak.

My glory was fresh in me, and my bow was renewed in my hand.

 

Mijn heerlijkheid was nieuw bij mij, en mijn boog veranderde zich in mijn hand.

Unto me men gave ear, and waited, and kept silence at my counsel.

 

Zij hoorden mij aan, en wachtten, en zwegen op mijn raad.

After my words they spake not again; and my speech dropped upon them.

 

Na mijn woord spraken zij niet weder, en mijn rede drupte op hen.

And they waited for me as for the rain; and they opened their mouth wide as for the latter rain.

 

Want zij wachtten naar mij, gelijk naar den regen, en sperden hun mond open, als naar den spaden regen.

If I laughed on them, they believed it not; and the light of my countenance they cast not down.

 

Lachte ik hun toe, zij geloofden het niet; en het licht mijns aangezichts deden zij niet nedervallen.

I chose out their way, and sat chief, and dwelt as a king in the army, as one that comforteth the mourners.

 

Verkoos ik hun weg, zo zat ik bovenaan, en woonde als een koning onder de benden, als een, die treurigen vertroost.

Job 30 - Job 30

 

 

 

SpeakingBible Software © 2001-2004 by johnhurt.com